Zo, we zijn ondertussen weer aanbeland bij de eerste dagen van maart. Soms moet je het gewoon even neerschrijven om het volledig te laten doordringen. Begin maart. Binnenkort is het alweer lente. En net daarom mogen we al eens luidop vloeken. Niet omdat we principieel tegen de lente zijn, integendeel, want er zijn genoeg redenen om van het lenteseizoen te houden. De eerste zonnige dagen en volle terrasjes, de blijde terugkeer van rokjes en jurkjes, en het gevoel van nieuw, fris leven om ons heen om er bijvoorbeeld maar een paar te noemen. Maar ik herhaal, luidop vloeken mag. Moet zelfs. Omdat het àl bijna lente is. Hoe hebben we in godsnaam die eerste weken van 2016 weer zo snel ingevuld? Hebben we echt twee maanden nodig gehad om te bekomen van al die kerstkroketten en nieuwjaarsrecepties?

Één dag extra krijgen we dit jaar. Of beter: kregen we, want hij is alweer gepasseerd. Zo snel gaat het dus, ook in een schrikkeljaar zoals 2016. Hoe ik de start van het nieuwe jaar dan zou samenvatten, naast die ene dag extra in februari? Wel, met de gebruikelijke familiale en collegiale nieuwjaarsrecepties, de viering van mijn 26^ste levensjaar en de totstandbrenging van een Malm ladekast. Voilà, ziedaar enkele hoogtepunten uit de eerste twee maanden van het jaar 2016. Aan de IKEA-kenners onder ons hoef ik niet uit te leggen dat het tot stand brengen van een Malm, zo’n driedelige ladekast, niet zomaar op een uurtje geflikt is. En zeker niet als de gebruiksaanwijzing vraagt om de hamer die, zoals dat nu eenmaal gaat, in de verste omwegen niet te bespeuren valt. De eerste echte ontdekking van 2016 was dan ook dat een zinken IKEA knoflookpers eigenlijk een soort veredelde hamer is, en dus perfect dienst kan doen voor alle kleinere kluswerken. Nog geen enkel teentje look geperst, maar meteen al de nuttigste aankoop uit deze eerste maanden. De tendens voor 2016 werd meteen gezet.

De Malm waarvan sprake maakt trouwens deel uit van één van de doelen die voor 2016 vooropgesteld werden. Voor alle duidelijkheid: het is geen onderdeel van een reeks pseudo goedbedoelde voornemens, maar eerder een verborgen, haast onuitgesproken ambitie die doelbewust wat onder de radar gehouden wordt. Iedereen weet immers hoe dat gaat met de goede voornemens die, en plein public, net iets te enthousiast uitgekeeld worden in de eerste maand van een nieuw jaar. De meerderheid van die voornemens haalt de eerste seizoenswissel niet, ongeacht hoe snel de lente er ook mag komen. Het gevaar voor luidop uitgesproken ambities, doelstellingen of goede voornemens is trouwens dubbel zo groot als januari, naast de eerste maand van het nieuwe jaar (new year, new goals), ook nog eens de verjaardagsmaand is (new age, new goals). Daarom net dat een goed voornemen zoals “een Malm kopen en in elkaar steken” soms al voldoende kan zijn om de geïnteresseerden tevreden te stellen. Less is more, ofzoiets. En vul dan nog aan met iets over the bigger picture om ze helemaal uit hun dak te laten gaan. Ik zei het al, de Malm is onderdeel van een haast onuitgesproken doelstelling. Eentje waarvan je de details voor jezelf houdt. Of voor ons tweetjes in dit geval.

Ondertussen is het dus maart en het is een geruststelling om de Malm tot zijn recht te zien komen in wat nu nog onze slaapkamer is. Voorlopig staat hij daar goed, en als opbergruimte voor mijn boxers, hemden, broeken en andere rommel doet hij wat van hem verlangd wordt. Een klein deel van de verborgen ambitie voor 2016 is daarmee bereikt, al blijft het vooral uitkijken naar het vervolg. Aan dat vervolg wordt gewerkt, in stilte, maar met steeds toenemende drang. Misschien is het dan toch uitkijken naar de lente en naar dat nieuwe, frisse gevoel dat de eerste zonnige dagen met zich meebrengen. Alhoewel, voor we het goed en wel beseffen zitten we alweer aan de kerstkroketten en komen nieuwe ambities de oude vervangen, of deze nu volbracht zijn of niet. En wat we ten alle koste willen vermijden, is dat onze Malm al die tijd verborgen moet blijven.