Oma werd enkele maanden geleden 85 jaar, en dat vierden we uitgebreid.
Ter gelegenheid van deze festiviteit werd me gevraagd om kort een woordje te zeggen. Dus schreef ik iets. Over mijn oma, mijn opa en een scheurkalender.
Liefste oma,
Tante Regina vroeg mij om kort een woordje te zeggen ter ere van jouw verjaardag, en als tante Regina je iets vraagt dan luister je natuurlijk, dat weet jij ook.
Maar de juiste woorden vinden om een prachtige, lieve vrouw te feliciteren met haar 85ste verjaardag bleek minder evident dan ik dacht. Tenminste, als je niet meteen in cliché uitspraken of halfgrappige anekdotes wil vervallen. Dus de voorbije dagen liep ik dan ook vaak rond te mijmeren, niet goed wetend wat ik hier nu eigenlijk vandaag tegen jou wou zeggen.
Tot ik gisteren, terwijl ik wat in huis rondliep, uit gewoonte iets begon te doen en daarbij spontaan aan jou en opa moest denken. In onze keuken hangt namelijk een scheurkalender die ons er aan herinnert welke dag het juist is, en of we die dag nu een bepaalde heilige moeten vieren of niet. En bij het afscheuren van het blaadje gisterenochtend wist ik plots wat ik je vandaag wou vertellen.
Want ik weet niet of je het je nog herinnert, maar ik gaf een paar keer zo’n scheurkalender aan opa voor zijn verjaardag, als ik zo rond begin januari eens binnensprong. We weten allemaal dat zo’n kalender bedoeld is om elke dag een blaadje af te scheuren, snel de achterkant te lezen en daarna weer weg te gooien. Maar zoals we opa kenden, deed hij dat natuurlijk helemaal anders. En zoals het altijd gaat ten huize Vuerinckx, gooien we zeker nooit iets weg.
Opa scheurde de blaadjes niet af, maar hij draaide ze om. Als ik hem vroeg waarom, antwoordde hij dat hij later nog eens wou terugkijken naar de flauwe mop of het interessante weetje van die dag. Ik vond dat altijd een mooie gedachte, want zo ging een dag uiteindelijk niet zomaar voorbij en werd elk blaadje het bewaren waard.
Aan die gedachte moest ik gisteren dus terugdenken. En plots besefte ik dat wij hier allemaal ook zo’n soort scheurkalender in ons leven hebben. Dat ben jij.
Want elke keer als we bij je langskomen, krijgen we wel iets mee. Soms is het een wijze raad. Soms een verhaal van vroeger. Maar altijd een warme knuffel of een geruststellend woord, en de oprechte vraag hoe het met ons gaat.
Zoals een zin op een scheurkalender je soms jaren later nog te binnen kan schieten, gaat het ook bij jou net om die lieve woorden en kleine daden, die bij ons onbewust blijven hangen, en waarvan we vaak pas later de betekenis beseffen.
85 jaar, oma, dat zijn meer dan 31.000 dagen. Meer dan 31.000 blaadjes van een scheurkalender. Op elk kalenderblaadje heb jij iets geschreven: als dochter, als zus, als echtgenote, als mama, als oma en ondertussen zelfs als overgrootoma voor vijf, binnenkort zes, kleine meisjes. Je hebt gezorgd, gewerkt, gelachen, verdriet gekend, het leven weer gevierd maar bovenal ontzettend veel liefde met ons allemaal gedeeld.
Het mooie is: jouw kalenderblaadjes verdwijnen niet uit ons leven. We scheuren ze niet af, maar we draaien ze om en koesteren ze. In de verhalen die we ondertussen vanbuiten kennen en zelf navertellen. In de tradities of de chocolade gateaux-recepten die we van jou overnemen. In de woorden die we soms letterlijk uit jouw mond horen komen wanneer we onszelf betrappen dat we ze ook zeggen. “Niemt oan, pakt af en komt nog rap is vroem. Oep is oep.“
Dus opa had toch weer eens gelijk toen hij ons leerde dat je kalenderblaadjes niet zomaar mag afscheuren. En al die jaren leerde jij ons eigenlijk hetzelfde: dat net de gewone scheurkalenderdagen achteraf de meest waardevolle blijken te zijn.
Bedankt voor alles dat je al met ons gedeeld hebt. Bedankt voor de wijsheden, de warmte en liefde die je ons nog elke dag opnieuw geeft.
Net zoals opa zijn kalender bewaarde om later nog eens terug te kunnen kijken, zullen wij jouw verhalen, jouw woorden en alle mooie momenten samen met jou blijven koesteren.
Maar we kijken niet alleen graag terug, maar vooral ook vooruit, naar de volgende dagen op onze kalender. Want wees gerust, oma: we gaan nog heel veel blaadjes samen omdraaien. Onze kalender is nog lang niet uitgebladerd.
Proficiat met je 85ste verjaardag.
